In dit berichtje ga ik mij heel even voorstellen en iets vertellen over hoe mijn leven er zo ongeveer uitziet nu.

Ik ben Annerieke, 16 jaar, woon thuis met mijn broertje (14) en mijn ouders. ik heb ook nog een broer van 23, maar die woont niet meer thuis. verder. ik heb een (hoe ze het altijd heeel subtiel zeggen) '' Enigsinds chaotische'' denkwijze. ik denk echt alles door elkaar heen, laat altijd alles slingeren. een - punt. maar goed dat komt er dus ook op neer dat ik wel vaak wat frustraties heb die ik kwijt moet dus daarom deze weblog. vond ik wel een goed idee..

ik zal iets vertellen over mijn school loopbaan. Ik zit nu in het examenjaar van TL 4 (voor degene die daar neit bekend mee zijn, tl is een leerweg van het vmbo, de hoogste zeg maar met doorstroommogelijkheid naar havo, wat ik tevens niet ga doen)... maar goed. mijn schoolloopbaan,

in de 1e ging alles in het begin ongeveer vlekkeloos. ik vond het wel best en makkelijk dus mijn cijfers gingen ook wel. ... maar in de 2e begon alle ellende... ik heb (vraag me niet hoe) het voor elkaar gekregen het record telaatkomen van de school weten te kunnen verbreken... ben dr niet trots op echt niet... maar op de een of andere manier. kon ik echt gewoon niet op tijd komen, ook tussen de lessen door niet. het record van de school was iemand die 68 keer telaat was gekomen. nou en dat is genant hoor, ik heb uit bronnen vernomen dat ik het record heb verhoogd naar 82, maar ik wil dr het liefst zo weinig mogelijk over weten, het is gebeurt... ik heb er ongeveer mijn hele schooljaar moeten voor- en na komen... dusjah... mijn cijfers waren ook niet al te best, want mijn mond stond maar een schaars beetje tijd van de dag dichtgesnoert, en dus praatte ik alles aan mekaar en zat ik meer tijd van mijn schooljaar op de gang dan dat ik werkelijk in de klas zat... ook kregen de concierges (die Het te laat komen regelt bij ons op school) en de coordinator, niet zo'n fijne indruk van mij dus dat veelste weinig vertrouwen(als je het mij vraagt) hebben ze fijn meegenomen naar de 3e klas (waar ik met hakken over de sloot toch nog heenkon). in de 3e klas werd ik zo ontzettend strak gehouden op school (en thuis, want daar was ik ook niet al te fijn grietje) dat ik wel wat MOEST doen voor school, maar dat werd er thuis niet beter op... ik was zo eigenwijs en was zo op mijn vrijheid (die ik dus niet had) gesteld dat ik een ontzettend grote mond op zette, waar mijn vader op een gegeven moment een hoge bloeddruk van kreeg en mijn moeder zo'n beetje gestoord, dus ben ik een weekje naar een vriendin van mijn moeder gestuurd en mocht ik daar logeren... ik kon heel goed met die vriendin praten en ik ken die hele familie al mijn hele leven dus ik kwam daar ook tot rust. en kon mijn frustraties heel goed kwijt. toen zijn mijn ouders en ik in therapie gegaan en dat heeft zo'n beetje alles veranderd.

in mijn hoofd heeft het een soort click gemaakt. ik kon daar prima mijn ei kwijt en voor de verandering begrepen mijn ouders mij, zodat ik ook meer respect voor hun kreeg. zo is de thuis situatie weer verbeterd, en school? in de 3e heb ik in de zomervakantie van de overgang naar de 4e een contrakt met voorwaarden moeten tekenen, als ik mij niet aan die voorwaarden heb gehouden en mij niet zou hebben bewezen tot de kerstvakantie moest ik terug naar de 3e, en dat...... was wel het LAATSTE wat ik wou.. damn..

WANT:

ten 1e: mijn broertje doet op dezelfde school ATHUNEUM dusjah, dan zit ik EN op tl... EN (ten 2e) ik ben er BLIJVEN ZITTEN... EN IK BEN NOG 2 JAA ROUDER OOK!!! moet je nagaan... en ik wou absoluut niet uit de klas waar ik nu in zat... AL mijn vrienden zitten in tl4... njah niet al ... maar egt de meeste....

TL4... ik zal even vertellen hoe dat er ongeveer uit ziet... je hebt een groep die heel goed met elkaar omgaat... waarvan de ongeveer 40 roken , uitgaan en op zn tijd een jointje roken... en je hebt een groep die zich helemaal afzonderd, mager groepje... ongeveer 10... je kunt ze nerds noemen... maar echt nerds zijn het ook niet... maar gewoon jah...een groepje mensen met hun eigen vrienden zeg maar... noujah... zoals je merkt, ik weet niet veel van hun (terwijl ik toch wel al 4 jaar bij ze in de klas zit) en ze zonderen ziche en beetje af,... en dan heb je nog een paar jongens die zijn zo droog en debiel dat ze gewoon cool gevonden worden... en trust me,,.. ik hou niet van vooroordelen, maar dit zijn echt sukkels...

de groep die wij hebben is echt superhecht en iedereen maakt elke dag gewoon ongeveer hetzelfde mee dus dat is zo cool als je dan gewoon zoveel mensen in je leven hebt waar je veel om geeft! dus ik wou echt niet uit die klas.... (leraren praten wel anders over deze groep, want, laten we het zo stellen... ik maak elke dag mindsteds 3 uur mee waar deze klassen de leraren het bloed onder de nagels vandaan haalt)maar goed.... in de 4e moest ik dus echt mijn best gaan doen, want hoe dan ook ik wou NIET terug naar de 3e, ik wou doorgaan, mij bewijzen...

enja, is me gelukt! me ouders waren supertrots en ik ook, want ik kwam met een rapport thuis, waar ik in de 2e niet eens van durfde te dromen.... ik mocht in de 4e blijven.. maar jah... dan kreeg ik ook meteen een ander punt waar ik over kon panikeren... EXAMENS!!!!.... nu hoop ik trouwens wel dat ik na deze herkansingen die ik van de laatste tentamenperiode volgende week woensdag moet maken alles voldoende sta, zodat ik in elk geval goed mijn examens inga... tot nu toe sta ik overal ongeveer een 7 voor behalve dus economie... en maatschappijleer.. maar die maatschappijleer kan ik herexamen voor doen en dat voldoende afsluiten en economie herkans ik dan gewoon.... Maatschappijleer is geen examenvak dus sluiten wij dat gewoon als gemiddeld cijfer af en dat komt dan op mijn cijferlijst te staan....

Verder mijn liefdesleven is niet erg boeiend ofso, er bestaat een ex... ja die bestaat... ja wel meerdere maar dit was eigelijk echt mijn langste relatie (2,5 maand) precies een jaar geleden... het is niet lang, i know... maar het was pretty serieus als je het mij vraagt... ik bedoel... ik was alleen maar scharrels gewent toch...en echt.. ik was voor het eerst smooooor verliefd...hij werd altijd nerd genoemt maar ik zag iets in hem, dat niemand zag, ze vonden het allemaal raar dat ik met hem had... ik zal nu vertellen hoe dat er nu ongeveer uitziet:

hij is zo ontzettend verranderd (in zin van: kledingstijl, lenzen, minder verlegen, meer ego ) dat hij populair werd en dus iedereen het andersom ging kijken... tenminste zijn o-zo populaire vriendjes waardie mee om ging gaan... nouwjah... en toen merkte hij waarschijnlijk dat hij geen zin had in een vriendin.. en heeftie het uitgemaakt... en ik heb er een jaar gedaan om er over heen te komen... en ik ben er nog niet 100% overheen... hij is zijn leventje gaan leiden en ik de mijne... we hebben wel eens flash backs gehad weetje... dat je op een feestje zit en dat we weer bijna zoenen ofso... NET optijd niet... maar verder? nee ik dnek dat hij gewoon niet meer geintresseerd is... en hij boeit mij ook op dat gebied vrij weinig nu, wat hij wel is is een vriend... ik vertrou hem weer ... we hebben weer een paar keer gepraat enzo, en het zit nog wel goed... vriendschappelijk dan he... maar ik wil gewoon nu even totaal iets anders!... niet scharrelen, niet treuren... maar iets vasts... maar ik denk dat ik nog ontzettend lang mag gaan wachten tot dat ik zo'n kerel ontmoet, waarmee ik dat kan... maar goed

tot zo ver nog ontzettend vrijgezel!...

ik moet nog even uitvinden hoe ik een fotow op mijn webblog zet maar dan zet ik die wel in een berichtje...

ik heb ook nog 1 beste vriendin... verder hele goeie vrienden heel veel... maar 1 is mijn nichtje '' suus'' (susanne) ik denk dat ik nog heel veel over haar ga vertellen,,.. maar om het kort samen te vatten: wij zijn echt pressies hetzelfde... precies! doen, laten, dneken... echt heel grappig en zij kent mij als ik mezelf ken.. als geen ander... heel appart want we zijn ook nog familie en ook nog eens even oud,... zelden dat je zo iemand tegenkomt en ik ben ook echt superblij met haar! :-P ;-)

ik denk dat ik nu wel genoeg heb gelult....

Liefs!,